ÖZET
Bu çalışma Hamburg’a evlilik yoluyla göç etmiş ithal damatların babalık deneyimlerini konu edinmektedir. Çalışmada göçün babalık rollerine etkilerinin izlerini sürmek hedeflenmektedir. Bu doğrultuda Türkiye’de doğup evlilik aracılığıyla Hamburg’a göç etmiş, iki dilli çocuk sahibi 12 babayla derinlemesine görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Nitel araştırma desenlerinden fenomenoloji deseniyle yürütülen çalışmada veriler MAXQDA 24 programında içerik analizi yöntemi kullanılarak analiz edilmiştir. Bulgular, göç sürecinde babaların toplumsal statüsünün düştüğünü, ev içi otoritelerinin sarsıldığını ve bu değişimlerin erkeklik rollerinin sorgulanmasına zemin hazırladığını ortaya koymaktadır. Bu durumun en sık rastlanan sorumlusu babaların dil yetersizliğidir. Almancayı yeterli düzeyde öğrenemeyen babalar, iki dilli çocuklarıyla kurdukları duygusal ilişkide ve toplumsal yaşama katılımda yüzeysel kalmıştır. Bu nedenle hem çocukla hem de kamusal alanla kurulan ilişkilerin belirleyicisi Almanya’da doğup büyüyen anneler haline gelmiştir. Başka bir deyişle Türk babalar, kendi babalarından edindikleri babalık örüntülerinde kırılmalar yaşamıştır. Almanya’nın kadın ve çocuklara dair politikalarının daha yoğun oluşu da bu kırılmalarda yarıklar oluşturmaya devam etmiştir. Sonuçta Türkiye’de geleneksel rollerle anlamlandırılan babalık deneyimleri, özellikle dil yetersizliği ve politikalar aracılığıyla geleneksel rollerden kopuşa mecbur bırakmış ve göç, Türk babalarını ilgili babalık rollerine itmiştir.
